TEK TAKIM TEK RENK FENERBAHÇE TEK TAKIM TEK RENK FENERBAHÇE

ALLAH aşkı için çalış. ALLAH aşkı için hizmette bulun;
halkın kubul etmesi veya reddetmesi ile senin ne işin var?

Bu fani dünya pazarında sana bol bol kazandıracak bir müşteri
olarak ALLAH kafi değil mi?
ALLAH’tan alacağın karşısında insanların verebilecekleri ne ki!..
O halde gözünü ve gönlünü insanlardan gelecek teşekkürlere değil,
ALLAH’tan gelecek mazhariyete döndür!..”


MEVLANA

Zannetme ki herşey bitti sevdiğim;
Birgün yeşerecek şu sararmış yapraklar.
Ve bundan sonra kim severse dünyada;
Seni ve beni hatırlayacaklar

mutlu bir pazar gün ve çok iyi hafta dilerim canim Fadil , bir öpücük!

Le Baiser De La Belle

Hier soir, mon chemin croisa celui d'une demoiselle,
Dont les yeux brillaient comme ceux d'une jeune gazelle;
C'était au clair de lune, sur la plus jolies des plaines,
Et la brise était caresse sur mes deux joues d'ébène;

Nos âmes furent rapprochés par la chaleur de minuit,
Mielleuse attraction divine a l'aube de nos deux vies,
Et il a suffit d'un seul baiser de la belle,
Pour que la douceur de sa présence me paraisse irréelle;

Etrange sensation que j'éprouve pour une inconnue,
Le Destin sait parfois nous jouer bien des tours,
J'ai découvert sur ses lèvres un arome que je croyais perdu,
Est-ce cela que les poètes appellent "Amour"?

J'ai demandais a mon coeur ce qu'il en pensait,
Il m'a dit: "Jeune homme, laisse-moi avec cette reine,
Si Amour est folie, alors je suis fou d'elle!"
Pouvais-je contester pareille vérité?

La belle était femme si belle...
C'est ce que mes yeux ont découvert;
Et cette belle est la dame que j'aime...
C'est ce que mon coeur m'a dit hier;

Désormais, lorsque je marche seul sous la pluie,
Et qu'une étoile filante traverse le Ciel Etoile,
Plus aucun voeu ne se formule dans mon esprit,
Car mon rêve d'une princesse est devenu réalité.

Eski bir dostun eskimeyen sesinde saklı kalan hüzündür.Saklı kalan aslında geceden hep gizlediğin yüzündür.

Savaştır gece orduları olmayan. Yüzlerce ölü vardır içinizde ve bir o kadar
öldüremediklerimizle... Kendi kavganızdır gece kendi sevdanızdır da... Ya da ikisinin
ortasında yoğun bir bilmece.Kimi zaman yıldızdır dostunuz kimi zaman ay ama
kırgınsınızdır hep güneşe.

Gül ile bülbülün hikâyesinde gülün adı bülbülün kanıdır gece.
Gece ilham olur aşka düşen bîçâre gence.

leyl’dir gece kelimelerin en karanlığıdır.
leylâ olur gece sebebi mecnûnluğundandır.

Yusuf’un gözleridir gece Züleyhâ’ya. Yusuf’un sözleridir gece Züleyhâ’ya.
Züleyhâ bir ince sızıdır ki aynı gecelerde yazgısı düşer ay yüzlü Yusuf’a.

Yazıdır gece semaya yazılan Yazgıdır gece alna kazılan.


Bir sırdır gece kulağa fısıldanan bir yârdır gece omzuna yaslanılan.

Kelebeğin kanadında naif doku gülün bağrında yaralı koku
bülbülün sesinde hüzünlü buğudur gece.

Eylülün ortasında vurulan aşklar gibi ağlatır gece.
Garip bir sonbahar bestesi bırakır da ellerine yanaklarından birkaç damla yaş kalır geriye.

İki dudağının arasında fısıltı iki sevdanın arasında yanılgıdır gece.
Yâre yazılan nâme yârdan gelen nağme ve ümitsiz bir baş eğmedir gece.
Bir sözdür gece ki telâffuzu yoktur. Bir közdür gece ki yaktığı yer çoktur.
Duaya açılan ellerde yalvarıştır gece.





Bir kalemdir gece yazdığı harf adedince acı düşer suretine.
Bir kâğıttır gece kalem üzerinden geçtiği sürece yıldız olur gözlerinde.

Gece benim...
Ben geceyim...

İzin ver ey sevgili!
Gecenin içinden gül kokulu yıldızlar toplayıp yüreğine serpeyim...

Gece benim...
Ben geceyim...

İzin ver ey sevgili!
Gece benim ben geceyim.
Gecenin içinden geçerken içinden gece geçen yine benim...

GÖNÜL DİLİNDE NE VARSA

Biz insanlar mutlu olmayı bilmiyoruz galiba. Mutluluğun anlamını farklı algılıyoruz bazen. Ufak şeylerden mutluluk yakalamaya çalışacağımıza büyük şeylerle mutlu olmaya çalışıyoruz. Büyük şeylere ulaşamayınca da mutsuz oluyoruz. Sonra karamsar karamsar dolaşıyoruz ortalıklarda. Hiçbirşey iyi gitmiyor bizim için, yolunda değil hayat, ne iş yolunda, ne aşk...Bir karamsarlık tutturmuşuz gidiyoruz işte... Hadi karamsar olmaya diyeceğim yok çünkü zaman zaman karamsarlığı sevmeyen, karamsarlıktan nefret eden ben bile karamsar olabiliyorum. Tabiki bu geçici bir karamsarlık olarak kalıyor bende. Sonra tekrar sarılıyorum hayata dört elle ve unutuyorum karamsarlığı. Ve mutlu olmak için elimden geleni yapıyorum mutsuz günlerime inat... Ama, insan çevresinde sürekli karamsar bir o kadar da mutsuz insanlar gördükçe istemeye istemeye karamsar oluyor. Arada sırada insanlardan kaçmak gibi bir girişimde bulunuyorum.. Taktım bu ara karamsarlığa çünkü çevremde gülmeyen yüzler görmekten, ağlamaklı gözler görmekten bir hal oldum. Hiç yoksa insanların yüzlerinde küçük bir tebessüm arar oldum. Ama yok. İnsanlara bir dokunsan bin ah işitiyorsun. Galiba biz insanlar mutlu olmasını bilmiyoruz ya da mutlu olmasını öğrenmedik hala? Ya da kendimizi mutsuzluğa inandırmışız bir kere vazgeçmiyoruz inandıklarımızdan. Tamam inandıklarımızdan, doğrularımızdan vazgeçmeyelim de mutsuzluktan vazgeçelim artık. Hayat beklediğimizden zor, şartlar belki zor ama dünyanın en mutsuz insanı değiliz sonuçta. Zorluklar içinde de mutlu olunabilir. Biraz iyimser olmalı. Yolunda gitmeyen hayatın düzeleceğine inanmalı. Hiçbirşeyden mutlu olmayanlar... Heyyyyyyyy!!! Size sesleniyorum. Hayatın güzelliklerini görmeye çalışın biraz. Hayatın yaşamaya değen değerlerini anlamaya ve yaşamaya çalışın. Biraz maneviatçı olun, size verilen değerlere karşılık biraz da siz değer verin. Hayatta arkadaşlık, dostluk olduğunu görün artık. Ve en önemlisi de sevgi gibi bir duyguya sahip olduğunuzu ve sevgisiz yaşayamacağınızı öğrenin. Öğrenin ki belki mutlu olmayı da öğrenirsiniz. Bakın ne demiş şair; Yaşamak adına yaşanmalı herşey Yaşamak adına yaşanmalı herşey Sevgilerin doğurduğu güzellerde Özgürce doya doya koşulmalı Sevenlerin yoğurduğu gönüllerde. Yaşamak adına yaşanmalı herşey Sevgililerin uçuştuğu yüreklerde Önünde mutlu mutlu coşulmalı Gönüllerin doluştuğu ömürlerde.

GÜNÜN AYDIN OLSUN...! TEBESSÜM.:)